Η άρνηση της βιομηχανίας να απορροφήσει το ενεργειακό κόστος και η κατάρρευση της αγοραστικής δύναμης ξεσκεπάζουν το αφήγημα περί «θωρακισμένης οικονομίας»
Ενώ η κυβέρνηση Μητσοτάκη συνεχίζει να μιλά για «εισαγόμενη ακρίβεια», τα στοιχεία του Α’ Τριμήνου 2026 αποδεικνύουν ότι η Ελλάδα βιώνει έναν εγχώριο οικονομικό εφιάλτη με την ανοχή, αν όχι τη στήριξη, του Μαξίμου. Την ώρα που οι Ευρωπαίοι ομόλογοί τους έβαλαν «πλάτη», οι Έλληνες παραγωγοί και οι βιομηχανίες μετέφεραν κάθε σεντ της αύξησης στις πλάτες των πολιτών.
Οι αριθμοί είναι κόλαφος για την κυβερνητική πολιτική: Οι τιμές των διυλιστηρίων στην Ελλάδα εκτινάχθηκαν κατά +68,7%, σημειώνοντας αύξηση 60% υψηλότερη από τον μέσο όρο της ΕΕ. Η κυβέρνηση παρακολουθεί ως απλός θεατής τα ολιγοπώλια να κερδοσκοπούν ασύστολα, την ίδια στιγμή που η χονδρική ενέργειας στη χώρα μας αυξάνεται με διπλάσιο ρυθμό (+14,1%) σε σχέση με την υπόλοιπη Ευρώπη.
Κατακρήμνιση 15 θέσεων στην Ευρώπη μέσα σε 60 ημέρες
Το δήθεν «success story» της κυβέρνησης καταρρέει κάτω από το βάρος της κατάταξης της Eurostat. Μέσα σε μόλις δύο μήνες (Ιανουάριος – Μάρτιος 2026), η Ελλάδα κατρακύλησε 15 θέσεις στην ευρωπαϊκή κατάταξη ακρίβειας παραγωγού, εκτινασσόμενη από τη 19η στην 4η θέση της ακριβότερης παραγωγής στην Ευρώπη.
Αυτή η βίαιη άνοδος του πληθωρισμού παραγωγού στο +5,2% δεν είναι τυχαία· είναι το αποτέλεσμα μιας πολιτικής που επιτρέπει την ανεξέλεγκτη μετακύλιση κόστους από τα διυλιστήρια στη βιομηχανία και από εκεί στα ράφια. Οι επιχειρήσεις λιανικής και οι καταναλωτές βρίσκονται στη μέγγενη μιας αγοράς που λειτουργεί χωρίς κανέναν ουσιαστικό έλεγχο από τους αρμόδιους μηχανισμούς.
Φτωχοποίηση με υπογραφή Μαξίμου: Ακριβότερα ράφια για τους πιο κακοπληρωμένους
Η τραγική ειρωνεία της «Ελλάδας 2.0» είναι ότι οι πολίτες καλούνται να πληρώσουν τις δεύτερες υψηλότερες τιμές χονδρικής στην ΕΕ, ενώ παραμένουν οι πιο κακοπληρωμένοι εργαζόμενοι της Ευρωζώνης. Η κυβέρνηση Μητσοτάκη έχει καταφέρει το «ακατόρθωτο»: να συνδυάσει κόστος παραγωγής που τρέχει με ταχύτητα 2,5 φορές πάνω από τον ευρωπαϊκό μέσο όρο με μισθούς που, σε συνάρτηση με το κόστος ζωής, καθιστούν τους Έλληνες τους φτωχότερους της ΕΕ.
Η ακρίβεια δεν είναι πια μια στατιστική μεταβλητή, αλλά ένα βιοποριστικό αδιέξοδο με σαφή πολιτική υπογραφή. Η άρνηση της κυβέρνησης να παρέμβει στη δομή της αγοράς και να περιορίσει την ασυδοσία της βιομηχανίας οδηγεί με μαθηματική ακρίβεια στη μόνιμη φτωχοποίηση της κοινωνίας.
https://periodista.gr/
Δεν υπάρχουν σχόλια:
Δημοσίευση σχολίου