Η 6η Σύνοδος του Ανωτάτου Συμβουλίου Συνεργασίας ολοκληρώθηκε με τον Πρωθυπουργό να βαφτίζει «πρόοδο» την τουρκική ατζέντα – Πώς ο Ερντογάν «γκριζάρει» το Αιγαίο με NAVTEX αορίστου χρόνου την ώρα των κοινών δηλώσεων – Η εμμονή στη «θετική ατζέντα» των 10 δισ. ως προπέτασμα καπνού για την υποχώρηση από τις πάγιες εθνικές θέσεις – Το ρητορικό «αν όχι τώρα, πότε;» που ηχεί ως πρόσκληση για επώδυνους συμβιβασμούς
Η εικόνα του Κυριάκου Μητσοτάκη στην Άγκυρα (11 Φεβρουαρίου 2026) δεν θύμισε ηγέτη χώρας που προασπίζεται κυριαρχικά δικαιώματα, αλλά μάλλον έναν πρόθυμο συνομιλητή που αποδέχεται το «νέο υπόδειγμα» της Τουρκίας. Ενώ ο Πρωθυπουργός αναφερόταν σε «άψογη φιλοξενία» και «ψυχραιμία», η Άγκυρα φρόντισε να του υπενθυμίσει ποιος κάνει κουμάντο στο πεδίο, εκδίδοντας NAVTEX αορίστου διαρκείας στο κεντρικό Αιγαίο την ίδια στιγμή που οι δύο ηγέτες αντάλλασσαν φιλοφρονήσεις.
Η εμμονή του Μαξίμου στους «τρεις πυλώνες» και τη «θετική ατζέντα» αποδεικνύεται ένα επικίνδυνο επικοινωνιακό περιτύλιγμα. Την ώρα που ο κ. Μητσοτάκης πανηγυρίζει για τη μείωση των μεταναστευτικών ροών, η Τουρκία εργαλειοποιεί την «καλή συνεργασία» για να εξασφαλίσει τη βίζα στα νησιά, παγιώνοντας την παρουσία της και τον έλεγχο στις ροές, ανάλογα με τα κέφια του Ερντογάν.
Η «Λοζάνη» και η αφωνία για το Casus Belli
Παρά την τυπική αναφορά στη Συνθήκη της Λοζάνης για τη μειονότητα στη Θράκη, ο Πρωθυπουργός δεν τόλμησε να θέσει το ζήτημα της συνεχιζόμενης τουρκικής προκλητικότητας και της διατήρησης του Casus Belli. Αντ’ αυτού, περιορίστηκε σε ευχολόγια για «ήρεμα νερά», τη στιγμή που ο Ερντογάν δίπλα του μιλούσε με θράσος για «ακανθώδη ζητήματα» που λύνονται στη βάση ενός «διεθνούς δικαίου» κομμένου και ραμμένου στα μέτρα της «Γαλάζιας Πατρίδας».
Το ερώτημα «Αν όχι τώρα, πότε;» που απηύθυνε ο κ. Μητσοτάκης για την προσφυγή στη Χάγη, ηχεί στα αυτιά των αναλυτών ως μια επικίνδυνη σπουδή για συνδιαχείριση. Η Ελλάδα φαίνεται να σύρεται σε έναν διάλογο όπου η μοναδική διαφορά (υφαλοκρηπίδα/ΑΟΖ) κινδυνεύει να γίνει «πακέτο» με κυριαρχικά δικαιώματα, την ώρα που η Αθήνα παρακολουθεί αμήχανα την Τουρκία να αναβαθμίζει τις διεκδικήσεις της.
Το οικονομικό δόλωμα των 10 δισεκατομμυρίων
Η κυβέρνηση επιχειρεί να «χρυσώσει το χάπι» προβάλλοντας τον στόχο των 10 δισεκατομμυρίων δολαρίων στο διμερές εμπόριο. Όμως, η οικονομική συμπόρευση δεν μπορεί να αποτελεί άλλοθι για την εθνική υποχώρηση. Οι αναβαθμίσεις στις Καστανιές και τους Κήπους εξυπηρετούν περισσότερο την τουρκική εξαγωγική μηχανή παρά την ελληνική ασφάλεια.
Η 6η Σύνοδος του Ανωτάτου Συμβουλίου Συνεργασίας ολοκληρώθηκε αφήνοντας μια πικρή γεύση: έναν Έλληνα Πρωθυπουργό που «ευχαριστεί» για τη φιλοξενία, ενώ η άλλη πλευρά προετοιμάζει το έδαφος για την επόμενη κρίση. Η στρατηγική του «καλού παιδιού» που ακολουθεί το Μαξίμου απέναντι στον αναθεωρητισμό της Άγκυρας, δεν φέρνει τη σταθερότητα, αλλά την αργή και μεθοδική αποδυνάμωση των εθνικών μας θέσεων.
https://periodista.gr/
Δεν υπάρχουν σχόλια:
Δημοσίευση σχολίου