Όλοι στην απεργιακή συγκέντρωση της Πρωτομαγιάς 10:30 Πλατεία Ελευθερίας Κατερίνης

 

Καμιά θυσία για τον πόλεμο και τα κέρδη τους

Οργάνωση και αγώνας για την ανατροπή

 

 

140 χρονιά από την Πρωτομαγιά του Σικάγο και του αιτήματος για “8 ώρες δουλειά, 8 ώρες ανάπαυση, 8 ώρες ελεύθερος χρόνο” και οι καπιταλιστές μας βάζουν στη χρονοκάψουλα και μας γυρνάνε πίσω στο Μεσαίωνα. Ενάμιση αιώνα μετά η ΕΕ, η κυβέρνηση της ΝΔ, αλλά και όλες οι προηγούμενες, μας πλασάρουν ως φρέσκο και προοδευτικό το 13ωρο, το 4ωρο με μισό μισθό, τη δουλειά Κυριακές, αργίες, λευκές νύχτες, μαύρες Παρασκευές, κλπ. Χτυπάνε τον εργάσιμο χρόνο γιατί ο χρόνος μας είναι χρήμα τους.

 

Σικάγο 1886, Θεσσαλονίκη 1936, Καισαριανή 1944!

 

Η Πρώτη Μάη έρχεται κάθε χρονιά να μας θυμίσει πως όσο υπάρχει εκμετάλλευση, δύο κόσμοι θα είναι πάντα σε σύγκρουση!

 

Από τη μια ο κόσμος των αφεντικών:

·         Που και φέτος μέτρησαν ρεκόρ κερδοφορίας, πάνω από 11,5 δις € για τις εισηγμένες εταιρείες, μοίρασαν 6 δις μερίσματα σε μια χούφτα παράσιτα-μετόχους.

·         Που έχουν το κράτος και τις κυβερνήσεις να δουλεύουν για τα συμφέροντα τους, με νόμους κομμένους και ραμμένους στα μέτρα τους

·         Που έχουν στα χέρια τους το ματωμένο πρωτογενές πλεόνασμα που το 2025 ξεπέρασε τα 8 δις.

Από την άλλη ο κόσμος των εργαζόμενων και των φτωχών βιοπαλαιστών:

·         Που δεν τους φτάνουν τα λεφτά ούτε μέχρι τις 15 του μήνα, με έναν στους 3 εργαζόμενους να ζει με τον κατώτατο μισθό ή και κάτω από αυτόν.

·         Που ζουν στην ανασφάλεια της ακρίβειας, της δουλειάς χωρίς δικαιώματα, των πλειστηριασμών

·         Που σακατεύονται στα κάτεργα των χώρων εργασίας, δεν ξέρουν αν θα γυρίσουν σπίτι από τη δουλειά. 211 εργαζόμενοι δολοφονήθηκαν μόνο το 2025 στη μάχη για το μεροκάματο.

 

Ζητάνε να κάνουμε πάλι υπομονή, να μην σηκώσουμε κεφάλι «μέχρι να περάσει η μπόρα». Χιλιοειπωμένο το παραμύθι και δεν μας πείθει.

 

Στα σούπερ μάρκετ οι εργαζόμενοι δουλεύουν 4ωρα στα μαγαζιά, 12ωρα στις αποθήκες, βλέπουν τις τιμές στα ράφια να εκτοξεύονται, και τους μισθούς τους κολλημένους στα επίπεδα του 2012.

 

Στα ξενοδοχεία οι καμαριέρες λιποθυμάνε από την εξάντληση κάθε σεζόν, δουλεύουν χωρίς ρεπό τους μήνες της αυξημένης κίνησης, ενώ ο τουρισμός χτυπάει το ένα  ρεκόρ μετά το άλλο κάθε χρόνο.

 

Στον επισιτισμό οι εργαζόμενοι είτε δουλεύουν με μισά ένσημα, είτε οι ντελιβεράδες (free lancers) ξεροσταλιάζουν όλη μέρα για να πάρουν μια παραγγελία προκειμένου να συμπληρώσουν το μεροκάματο.

 

Από τη μια, αυτοί που τσακίζουν τις ζωές μας, που ζουν από τον ιδρώτα και το αίμα μας, σήμερα μπλέκουν τη χώρα μας σε θανάσιμους κινδύνους. Για να μεγαλώσουν ακόμα περισσότερο τα κέρδη τους, για να εξασφαλίσουν τις δουλειές τους με το μοίρασμα της λείας των αγορών, των δρόμων Ενέργειας, των πλουτοπαραγωγικών πηγών, βαθαίνουν την εμπλοκή της Ελλάδας στις πολεμικές επιχειρήσεις των ΗΠΑ - ΝΑΤΟ - ΕΕ, στο Ιράν, στην Ουκρανία, τη Μέση Ανατολή. Στέλνουν Patriot στη Σ. Αραβία για τα πετρέλαια των σεΐχηδων. Φρεγάτες στην Ερυθρά για τα καράβια των εφοπλιστών. Στηρίζουν το κράτος δολοφόνο του Ισραήλ, για να πάρουν λεία από την Παλαιστινιακή γη που είναι γεμάτη με τάφους παιδιών.

 

Την ίδια στιγμή σπέρνουν αμερικανονατοϊκές βάσεις σε όλη την Ελλάδα, από τη Σούδα στην Κρήτη, μέχρι την Αλεξανδρούπολη. Στη Θεσσαλονίκη υπάρχει το Νατοϊκό Στρατηγείο, που και αυτό είναι μαγνήτης αντιποίνων.

 

Από την άλλη υποχρηματοδοτούν την Υγεία, την Παιδεία, δεν δίνουν δεκάρα για την προστασία της ζωής μας, της περιουσίας μας από φυσικές καταστροφές, ενώ η ακρίβεια τσακίζει τα ήδη χαμηλά μεροκάματα.

 

Δεν είναι ίδιος ο δρόμος μας με τον δικό τους. Τον δικό μας δρόμο τον έχουν χαράξει εργάτες πριν από μας, με τους αγώνες τους απέναντι στα συμφέροντα των κεφαλαιοκρατών.

 

Σε αυτόν τον δρόμο βαδίζουμε μαζί με όλους εκείνους που δεν ανέχονται σε καιρό ειρήνης να ζούνε με το πιστόλι στον κρόταφο και σε καιρό πολέμου να γίνονται κρέας στα κανόνια των ιμπεριαλιστικών ανταγωνισμών.

 

Η επιτυχία απεργιών που οργάνωσαν τα ταξικά σωματεία σε όλη τη χώρα, όλο το προηγούμενο διάστημα, κόντρα στην προσπάθεια της συνδικαλιστικής μαφίας της ΓΣΕΕ και του Εργατικού Κέντρου Κατερίνης έδωσαν το μήνυμα ότι η εργατική τάξη πρέπει να βάλει μπροστά τις ζωές και τις ανάγκες της κι όχι τα κέρδη των καπιταλιστών.

 

Η ελπίδα βρίσκεται στον οργανωμένο αγώνα ενάντια στην εργοδοσία, το κράτος της, το σύστημα που την υπηρετεί:

 

Παλεύουμε για

·         7ωρο - 5ήμερο - 35ωρο, άμεση κατάργηση των αντεργατικών νόμων ενάντια στον σταθερό ημερήσιο εργάσιμο χρόνο.

·         Άμεσα μέτρα για τη ζωή και την ασφάλεια στους χώρους δουλειάς.

·         Μέτρα ενάντια στην ακρίβεια και για την προστασία του λαϊκού εισοδήματος. Κατάργηση του ΦΠΑ, μείωση και πλαφόν στις τιμές της ενέργειας και των ειδών λαϊκής κατανάλωσης.

·         Καμία εμπλοκή της Ελλάδας στους ιμπεριαλιστικούς πολέμους και τους σχεδιασμούς των ΗΠΑ-ΝΑΤΟ-ΕΕ. Να κλείσουν όλες οι ξένες στρατιωτικές βάσεις, να ανακληθεί η ελληνική πυροβολαρχία Patriot από τη Σαουδική Αραβία. Να επιστρέψει πίσω κάθε ελληνικό πολεμικό μέσο που βρίσκεται εκτός συνόρων.

·         Προστασία των λαϊκών ελευθεριών και δικαιωμάτων.

 

Διεκδικούμε τη ζωή που μας αξίζει, χωρίς φόβο. Η Πρωτομαγιά παραμένει ένα ισχυρό σύμβολο αγώνα και μνήμης, αλλά και σταθμός για την περαιτέρω οργάνωση και ενίσχυση της συλλογικής πάλης απέναντι στην εκμετάλλευση.

 

Να το γνωρίζουν καλά οι κυβερνήσεις, τα κόμματα και οι "μεσσίες" του κεφαλαίου ότι δεν θα γίνουμε θυσία για τα κέρδη και τους πολέμους τους.

 

Συνεχίζουμε με τη δύναμη της οργάνωσης και της αλληλεγγύης. Δεν σκύβουμε το κεφάλι μπροστά σε κανέναν και δεν βαράμε σιωπητήριο στους χώρους δουλειάς και στις συνειδήσεις μας.