Τους «12 ένορκους» παρουσίασε η θεατρική ομάδα των δικηγόρων της Κατερίνης

Το πνευματικό τους αντίδωρο στην πόλη όπου ζουν και εργάζονται έδωσαν τις μέρες που μας πέρασαν οι δικηγόροι της Κατερίνης, ανεβάζοντας τη θεατρική παράσταση «οι 12 ένορκοι» στο συνεδριακό κέντρο του δήμου Κατερίνης. Πέμπτη, Παρασκευή και Σάββατο η αίθουσα της «Εκάβης» γέμισε με το κοινό, κάθε ηλικίας, να απολαμβάνει την παράσταση που ετοίμασε η πολιτιστική ομάδα του Δικηγορικού Συλλόγου Κατερίνης με τη συνδιοργάνωση του ΟΠΠΑΠ και του δήμου Κατερίνης, στο πλαίσιο των εορτασμών για τα 100 χρόνια ελεύθερης πόλης.

Το έργο που επέλεξε η θεατρική ομάδα να ανεβάσει ήταν

αυτή τη φορά σχετικό με την επαγγελματική τους δραστηριότητας, ένα γνωστό δικαστικό δράμα του αμερικανού συγγραφέα Ρέτζιναλντ Ρόουζ. Στη σκηνοθεσία ήταν για μια ακόμα φορά ο Γιάννης Σιδηρόπουλος, ενώ τη μουσική επιμέλεια της παράστασης ανέλαβε ο Στέφανος Κουκάρας.

Την παράσταση παρουσίασε ο ταμίας του Δικηγορικού Συλλόγου Περικλής Γιδαράκος, ενώ χαιρετισμό απέδωσε και ο πρόεδρος Χαράλαμπος Μπρουσκέλης, τονίζοντας ότι το έργο της θεατρικής ομάδας μιλάει στην ψυχή και αποτελεί έμπνευση, μη λησμονώντας να δώσει συγχαρητήρια στον κ. Σιδηρόπουλο για όσα προσφέρει. Στη συνέχεια ο Γιάννης Σαλπιγγίδης ανέλαβε να δώσει κάποιες ιστορικές πληροφορίες για το θεσμό του ενόρκου, που συνδέεται άμεσα με την κοινωνική συνείδηση και αποτελεί κατάκτηση των δημοκρατικών κοινωνιών.

Πριν την έναρξη της παράστασης το λόγο πήρε ο σκηνοθέτης της, θέλοντας καταρχάς να την αφιερώσει στην πρόωρα εκλιπούσα Παρασκευή Αδάμου, που υπήρξε ενεργό μέλος της θεατρικής ομάδας. Ο κ. Σιδηρόπουλος θέλησε να σταθεί στο νόημα προσπαθειών σαν και αυτή, δηλώνοντας ότι με την πνευματικότητα γίνεται θρίψαλα η ασχήμια και παρακινώντας «να αρνηθούμε τη συνωμοσία της αθλιότητας».

Η ΠΑΡΑΣΤΑΣΗ

Το έργο χαρακτηρίστηκε σπουδαίο, φέροντας πολλαπλά μηνύματα. Μια επιπρόσθετη αξία του είναι η εφαρμογή στην πράξη νομικών ρητρών. Η πλοκή ξεκινά μόλις η δίκη τελειώνει και οι ένορκοι συγκεντρώνονται για να βγάλουν την ετυμηγορία. Δώδεκα άνθρωποι από διάφορες κοινωνικές τάξεις και με διαφορετικό χαρακτήρα κρατάνε στα χέρια τους τη ζωή ενός ανθρώπου.

Ενώ έχουν αποφασίσει να στείλουν τον κατηγορούμενο στην ηλεκτρική καρέκλα, ένας από αυτούς διαφωνεί. Μια μεγάλη διαμάχη ξεκινά μεταξύ των ενόρκων και σιγά σιγά αρχίζουν να γίνονται ορατές οι αδυναμίες οι προκαταλήψεις, και τα πάθη των χαρακτήρων. Δώδεκα διαφορετικοί καθημερινοί άνθρωποι καλούνται να αποφασίσουν την ενοχή ή την αθωότητα ενός κατηγορουμένου για το φόνο του πατέρα του.

Η απόφαση πρέπει να είναι ομόφωνη : αν είναι καταδικαστική η ποινή είναι ο θάνατος. Σε περίπτωση διαφωνίας των ενόρκων, θα επαναληφθεί η δίκη με άλλους ενόρκους. Η σημασία της ευθύνης, το ατομικό συμφέρον, οι σχέσεις γονιών και παιδιών , ο κοινωνικός ρατσισμός (ο κατηγορούμενος κατάγεται από υποβαθμισμένη περιοχή με έντονα τα φαινόμενα κοινωνικής παθογένειας), η δημοκρατία (δύναμη της πλειοψηφίας και της μειοψηφίας) είναι τα θέματα που κατά τη διάρκεια του έργου μεταμορφώνουν τους ενόρκους, ώστε να λάβουν απόφαση.